กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ปฏิบัติการสุดพิศวงของท่านโหวเมิ่งยังทำให้ฮูหยินโหวที่กำลังร้องไห้อยู่นั้นหัวเราะออกมาได้
นางอดไว้ไม่อยู่ ทั้งน้ำตายังคลอ แต่ก็หลุดหัวเราะพรืดออกมา
นางมองลูกชายที่อยู่ตรงข้ามแวบหนึ่ง แล้วยกมือตีท่านโหวเมิ่งด้วยความเขินและขุ่นเคือง “มีที่ไหนกันที่เจ้าสอนลูกชายแบบนี้! แต่งกับสาวที่ไม่ชอบจะดีตรงไหน ต้องทนทุกข์ไปทั้งชีวิตเชียวนะเจ้าค่ะ!”
ท่านโหวเมิ่งฮึออกมาครั้งหนึ่ง พลางควักผ้าเช็ดหน้าออกมาปาให้ฮูหยินโหว พลางบ่นพลางลุกขึ้น “แต่งกับคนอย่างเจ้าก็ดีแล้วหรือ? ร้องไห้ใส่ข้าทุกวันก็แล้วไป ยังจะตีข้าทุกวันอีก แขนข้าใกล้จะถูกเจ้าตีจนใช้การไม่ได้แล้ว…”
เขาโบกมือเรียกเมิ่งซิงเหอ “ซิงเหอ ตามข้าไปห้องหนังสือ”
“ได้ขอรับ”