กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อมาถึงในห้อง เจียงอวิ๋นเสาเห็นว่าท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่และพี่สามนั่งอยู่แล้ว นางจึงซ่อนความสงสัยในใจไว้ แล้วยิ้มคารวะท่านแม่
หลังคารวะเสร็จ นางก็ดึงซูเอ๋อร์นั่งลง
ตระกูลเจียงไม่มีกฎเรื่องไม่พูดขณะกินและไม่พูดก่อนนอน
เจียงสีอวี้กินซาลาเปาไปหนึ่งลูก แล้วหันตามองฮูหยินเจียงกล่าวว่า “อีกสักครู่ข้าจะแวะพาเสาเอ๋อร์กับซูเอ๋อร์ไปส่งที่โรงเตี๊ยมอวิ๋นไหลตามทาง น้องชายตระกูลเสิ่นกับน้องสะใภ้คงคิดถึงเด็กสองคนนี้มากแน่ ๆ ขอรับ”
พอเจียงอวิ๋นเสาได้ยินท่านพ่อเอ่ยปาก นางก็เงยหน้าขึ้นมองเจียงซื่อหรงซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามทันที
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ