กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แน่นอน วาจานี้นางได้แต่บ่นอยู่ในใจ ไม่กล้าเอ่ยออกมาจริง ๆ
นางเก็บคำบ่นในใจไว้
นางมองเจียงสีอวี้ด้วยสีหน้าว่านอนสอนง่าย เอ่ยเสียงอ่อนหวาน “ท่านพ่อ ลูกกับซูเอ๋อร์อยากเรียนวิชาบำรุงร่างกายที่ดูงดงามสักหน่อย ของท่านชุดนี้… ลูกว่ามันไม่ค่อยงามเท่าไรเจ้าค่ะ”
สองมือของเจียงสีอวี้ที่ค่อย ๆ ชูขึ้นสูงพลันชะงักค้าง
พูดอะไรกันเล่า
หรือว่าท่าทางของเขาจะน่าเกลียดถึงขนาดที่บุตรีไม่อยากแม้แต่จะฝืนใจชมสักนิดแล้วหรือ