ตอนที่ 42 นางกอดพระเอก! แนบอกเขาช่วยบรรเทาความเจ็บปวด

นางพลิกดูนิ้วมือของเมิ่งซิงเหอไปมา พลางเอ่ยอย่างร้อนใจ “แผลอยู่ที่ใดหรือ พี่เมิ่ง แผลของพี่เมิ่งอยู่ที่ใด?”

เมิ่งซิงเหอก้มมองแม่นางน้อยที่ร้อนใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก ใจของเขาพลันร้อนวูบขึ้นมา

เขาลดเสียงลงเอ่ยเบา ๆ “เหตุใดจึงเป็นห่วงข้ามากถึงเพียงนี้ หือ?”

เจียงอวิ๋นเสาเงยหน้า ดวงตาที่แดงก่ำเพราะร้อนใจคู่นั้นมองเขา “เจ้าเลือดออกแล้ว จะไม่ให้เป็นห่วงได้อย่างไร แผลของพี่เมิ่งอยู่ที่ใดหรือ?”

เมิ่งซิงเหอสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นที่แดงเรื่อและเต็มไปด้วยความร้อนใจ ความรู้สึกหนึ่งที่แปลกประหลาดอย่างยิ่งแต่กลับรุนแรงก็พลันเอ่อขึ้นในใจ ทำให้เขาทั้งเจ็บทั้งซาบซ่าน

เขาออกแรงกดนิ้วลงบนฝ่ามืออย่างแรง แต่ก็ยังอดไม่ได้ เงื้อมือขึ้นแตะหน้าผากนางเบา ๆ