กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่เมิ่ง ข้าเข้าไปก่อนนะ ท่านค่อย ๆ มา ระวังอย่าตกลงไปเล่า—”
เจียงอวิ๋นเสายกมือส่งสัญญาณให้น้องชายรีบลงจากหัวกำแพง แล้วหันไปเอ่ยกับเมิ่งซิงเหอ
เมิ่งซิงเหอนวดหว่างคิ้วพลางหัวเราะเบา ๆ “ได้สิ เจ้าเป็นเพียงสาวน้อยคนหนึ่ง กลับมาสั่งให้ข้าซึ่งเป็นบุรุษระวังตัว เจ้าต่างหากที่ต้องระวังตนเอง”
เจียงอวิ๋นเสายิ้มน้อย ๆ เดินไปข้างบันได ยกชายกระโปรงที่ยาวเกินไปขึ้นทีละก้าว ๆ ปีนขึ้นไป
พอนางขึ้นบันไดได้เพียงครู่เดียว เมิ่งซิงเหอก็ละจากกำแพงมาที่ใต้บันไดทันที
เขามือหนึ่งจับบันได อีกมือหนึ่งประคองอยู่ใต้ตัวเจียงอวิ๋นเสาแต่แผ่วเบา ราวกับกลัวว่าเจียงอวิ๋นเสาจะตกลงมาอีกครั้ง