กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสาปวดหัวจนต้องหันไปมองเจ้าคนที่เอาแต่พูดอยู่ฝ่ายเดียว จากนั้นพอจ้องไปจ้องมา สายตาของนางก็อดเลื่อนไปยังสุนัขทิเบตันมาสทิฟฟ์ที่วิ่งตามม้าไม่ได้
ตอนวิ่งช่างดูสง่างามผ่าเผยเหลือเกิน!
อยากได้เสียจริง!
เฮ่อ น่าเสียดายจริง ๆ สุนัขดี ๆ เช่นนี้ เหตุใดจึงมีเจ้าของที่ไม่รู้จักสำรวมตนเช่นนั้นเล่า หากเจ้าของมันไม่เอาไหนเช่นนี้ นางคงให้โอกาสเจ้าของมันสักครั้งเพราะเห็นแก่สุนัขก็ได้……
ด้านข้าง เมิ่งซิงเหอเอาแต่ชายตามองเจียงอวิ๋นเสาอยู่ตลอด
เมื่อเห็นแสงระยิบในดวงตาของนางจนหมดสิ้น เมิ่งซิงเหอหรี่ตาลงเล็กน้อย “อยากได้หรือ?”
เจียงอวิ๋นเสาดึงสายตากลับมาทันใด
นางทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่ายหน้าพูดว่า “ไม่หรอก ไม่อยากได้”