ตอนที่ 22 นางเอกน่ารักชวนหลงใหล ทำพระเอกใจเต้นรัว

“ข้าไปเดี๋ยวนี้ขอรับ!”

ซานชีก็เป็นเด็กอายุสิบกว่าขวบ อยู่ในวัยที่เอาแต่เล่นสนุก พอเมิ่งซิงเหอสั่ง เขาก็รีบถูมือถูไม้วิ่งไปแบกบันไดทันที

เมิ่งซิงเหอเก็บลูกวอลนัทใส่ซองแขนเสื้อ ค้ำกายไว้ ห่อเสื้อคลุมแล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

ไม่คาดคิด พอเขาลุกขึ้นยืนได้ไม่ทันไร ฝั่งเรือนข้าง ๆ ก็โยนลูกวอลนัทลูกที่สามมาอีก

เขายิ้มพลางมองลูกวอลนัทที่กลิ้งหลุน ๆ อยู่

เขาคิดว่าคนที่โยนลูกวอลนัทมาคือเสิ่นอวิ๋นซู พอนึกถึงภาพเด็กน้อยตัวตึ้กตั้กที่กำลังกระโดดโลดเต้นน่าเอ็นดูโยนลูกวอลนัทมาทางนี้ เขาก็อดยิ้มพลางก้มลงเก็บลูกวอลนัทลูกน้อยนี้ขึ้นมาไม่ได้

อีกสักครู่เขาจะโยนลูกวอลนัทสามลูกนั้นใส่หัวเจ้าเด็กน้อยเบา ๆ ให้มันร้องไห้จ้าเลย