กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงสีอวี้ลูบคางครุ่นคิดครู่หนึ่ง พยักหน้า “อืม ได้ ฮูหยินเจ้าไปหาม่านไข่มุกชั้นดีมาอีกหลายสาย แขวนไว้ที่ประตูทุกบาน สาวน้อยชอบของเป็นประกายพวกนี้ แขวนไว้ก็สวยงาม”
ฮูหยินเจียงกล่าวอีก “ต้นโบตั๋นหลายต้นที่เจ้าหอบกลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน แบ่งมาสองกระถางให้ลูกสาว สาวน้อยก็ชอบดอกไม้ใบหญ้าสวย ๆ พวกนี้ ดูแลแล้วยังบำรุงจิตใจได้”
เจียงสีอวี้เจ็บใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังพยักหน้า “ได้”
“……”
เจียงอวิ๋นเสายืนอยู่ข้าง ๆ มองท่านพ่อท่านแม่กระซิบกระซาบกันอย่างลับ ๆ ทั้งซาบซึ้งจนแทบทนไม่ไหว ทั้งจนใจจนแทบทนไม่ไหว
หาลูกสาวกลับมาได้คนหนึ่ง เหตุใดจึงถึงกับต้องขนบ้านให้โล่งไปเสียหมดเล่า?