เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางรู้สึกจนใจอยู่บ้าง
อีกทั้งยังรู้สึกขำอยู่บ้าง
เดิมทีเหล่าใต้เท้าในราชสำนัก พอเกลียดใครคนหนึ่งขึ้นมา ถ้อยคำเสียดแทงเช่นนี้ก็ไม่ต่างจากชาวบ้านชนบทอย่างพวกนางเลยสักนิด
นางกดความจนใจในใจลงจนหมดสิ้น
นางยื่นมือควงแขนท่านพ่อ พลางปลอบท่านพ่ออย่างอ่อนโยน “ทราบแล้ว ทราบแล้ว ข้าฟังท่านพ่อหมดเลย เสาเอ๋อร์เป็นเด็กดีที่สุด ฟังท่านพ่อทุกอย่าง ท่านพ่อระบายอารมณ์ลงเถิด เสาเอ๋อร์จะประคองท่านพ่อเข้าไปในเรือน พวกเราดื่มชาสักหน่อยให้คอชุ่มคอ นั่งลงคุยเรื่องของบ้านเราเองก่อน อย่าไปสนใจเรื่องตระกูลเมิ่งก่อนได้หรือไม่”
เจียงสีอวี้ถูกธิดาปลอบเช่นนี้ ก็ยิ้มร่าเริงทันที
เขายอมให้ธิดาประคองเข้าเรือนแต่โดยดี ไม่คิดเค้นสมองด่าท่านโหวเมิ่งข้างบ้านอีกต่อไป
ฮูหยินเจียงกับเจียงหานซงสบตากัน ต่างรู้สึกขำอยู่บ้าง