ตอนที่ 18 นางเอกพลัดหลงในปีนั้น มีคนบงการเบื้องหลัง

ตอนนั้นนางอายุได้สามขวบ ชอบร้องไห้เอาแต่ใจ เอาแต่ร้องห่มร้องไห้อยากออกไปเล่นข้างนอก แม่นมเอ็นดูนาง จึงอุ้มนางออกไปทางประตูหลัง

ภายหลังบนถนนผู้คนมากมาย แม่นมอุ้มนางเดินได้ทีละก้าวอย่างยากลำบาก จึงวางนางลง โน้มตัวลงปลอบให้นางกลับบ้านก่อน รอพรุ่งนี้ค่อยออกมาเล่นใหม่

ใครจะไปคิดว่าเด็กน้อยผู้นี้จะถูกความคึกคักด้านหน้าเย้ายวนใจ ไม่ฟังคำแม่นมแม้แต่น้อย อาศัยที่อายุน้อยตัวเล็กจึงปรู๊ดเดียวก็มุดออกไปจากช่องว่างระหว่างผู้คน ส่วนแม่นมซึ่งเป็นผู้ใหญ่เนื้อตัวอ้วนท้วนกลับเบียดฝูงชนไปไม่ได้เลย ได้แต่เบิ่งตาดูนางลื่นปรู๊ด ๆ มุดผ่านผู้คน ก้าวขาสั้น ๆ วิ่งหายไปไกล

พอแม่นมออกแรงจนสุดกำลังเบียดออกจากฝูงชนได้ นางก็หายไปเสียแล้ว