เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 โอกาสของพัดลม
ไม่นานนัก กุนซือก็เดินผ่านห้องส่วนตัวอักษรเจี่ย อี่ และปิ่ง ก่อนจะเคาะประตูเข้าไปในห้องอักษรติง เมื่อนั่งลงแล้ว เขาก็เอ่ยเสียงเบาต่อประมุขจงว่า "หลงจู๊ชั้นล่างบอกเพียงว่าเป็นผู้มีพระคุณของสกุลซู แต่ไม่ยอมบอกว่าคือผู้ใดกันแน่ ทว่านายท่าน เมื่อครู่ข้าน้อยเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วสังเกตตัวอักษรนั้นอย่างละเอียด ลายมือบ่งบอกถึงตัวตน ผู้ที่เขียนอักษรนี้แปดส่วนต้องเป็นผู้มั่งคั่งสูงศักดิ์อย่างแน่นอน"
"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?" ประมุขจงเหลือบตามองเขาอย่างไม่พอใจ
เมื่อครู่พ่อค้าผักที่นั่งอยู่ข้างๆ เพิ่งบอกว่าตอนเช้าที่มาจองห้องยังไม่เห็นป้ายชื่อร้านนั่นเลย ป้ายชื่อของสกุลซูนี้ราวกับตั้งใจแขวนให้เขาดูโดยเฉพาะ กุนซือคู่ใจพูดเป็นนัยขนาดนี้ก็แทบจะบอกตรงๆ แล้วว่าสกุลซูมีคนหนุนหลัง
"ต่อให้สกุลซูมีคนหนุนหลัง อย่างมากก็แค่ขุนนางต๊อกต๋อย ข้าจะต้องไปกลัวนางผู้หญิงคนเดียวหรืออย่างไร?"
เขาปล่อยข่าวออกไปแล้ว มีหรือที่สกุลซูจะสืบไม่ได้? นี่ขนาดยังไม่ยอมมาขอขมาถึงที่ ช่างไม่เห็นหัวประมุขสมาคมผักอย่างเขาเอาเสียเลย
กุนซือรีบรินน้ำให้ประมุขจง หน้าผากมีเหงื่อซึม "ข้าน้อยมิได้หมายความเช่นนั้นขอรับนายท่าน เพียงแต่เมื่อไม่กี่วันก่อนแม่นางซูเพิ่งได้รับคำชมจากองค์จักรพรรดิไม่ใช่หรือขอรับ? เพื่อความรอบคอบ ท่านรออีกสักสองวันเถิด ข้าน้อยจะไปสืบดูว่าเบื้องหลังสกุลซูมีใครอยู่กันแน่"