เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 135 ป้ายพระราชทานสะท้านร้าน
เมื่อกลับถึงจวน ห้องครัวก็จัดเตรียมสำรับไว้เรียบร้อยแล้ว ซ่งซวงเต๋อนั่งกินข้าวพลางครุ่นคิดถึงเรื่องที่พบเจอในวันนี้ ในใจอดรู้สึกหวั่นวิตกไม่ได้
ที่แท้ตระกูลซูก็มีคนรับราชการอยู่ในบ้าน แถมซูเฟยยังสนิทสนมกับคุณหนูสามตระกูลหยางอีก... โชคดีนักที่วันนี้เขาไม่ได้โวยวายเปิดโปงเรื่องผัก ไม่อย่างนั้นคนที่ซวยคงหนีไม่พ้นตัวเขาเอง
ตระกูลซ่งเพิ่งตั้งตัวได้ไม่นาน ลูกหลานก็หาคนเอาถ่านไม่ได้ ซ่งซวงเต๋ออาศัยคอยเดินตามก้นประมุขจงกินดื่มเที่ยวเล่นจนพอมีหน้ามีตาขึ้นมาบ้าง ส่วนผู้มีอิทธิพลระดับสูงกว่านั้น เขายังไม่มีปัญญาเอื้อมถึง
"ท่านพี่ เรื่องนั้นตกลงท่านจะจัดการให้ลุล่วงได้หรือไม่เจ้าคะ" ภรรยาของซ่งซวงเต๋อกลุ้มใจจนกินอะไรแทบไม่ลง แป้งนึ่งในมือถูกนางบิทึ้งจนเละเทะไม่มีชิ้นดี "เมื่อเช้าพวกเจ้าหนี้หน้าเลือดก็บุกมาอาละวาดที่หน้าบ้านอีกแล้ว ข้ากลุ้มใจจน... เฮ้อ"
เช่นนั้นแล้ว ทรัพย์สมบัติที่อาสองทิ้งไว้ บ้านพวกเขาจะได้ส่วนแบ่งหรือไม่ หากแบ่งได้ ก็ต้องรีบลงมือให้ไวที่สุด
เดิมทีซ่งซวงเต๋อก็ไม่ใช่คนชั่วช้าใจกล้าบ้าบิ่นอะไร เขารู้ตัวดีว่าสู้ตระกูลซูไม่ได้ จึงวิ่งไปเป่าหูยุยงประมุขจง ยามนี้พอรู้ว่าตระกูลซูมีคนทำงานอยู่ในศาลไคเฟิง ต่อให้เป็นขุนนางชั้นผู้น้อยแต่ขึ้นชื่อว่าขุนนางย่อมมีอำนาจ ในใจเขาก็พลันปอดแหกขึ้นมาทันที
"เปิดคลังสมบัติเถิด" ซ่งซวงเต๋อถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความปวดร้าว "เอาของเก่าที่ข้าสะสมไว้ตลอดหลายปีนี้ออกไปขายแลกเงิน มาอุดรอยรั่วที่เจ้าลูกชายตัวดีก่อไว้ก่อน"