เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 เหลียงผีจานแรก
คนสกุลซูเป็นคนยึดติดของเดิม ซุปแป้งที่เคยตื่นตาตื่นใจกันเมื่อปีก่อน กินมาจนถึงปีนี้ก็ยังไม่เบื่อ พอทำงานช่วงเช้าเสร็จได้ซดสักชาม กินแกล้มกับซาลาเปาที่ซูเฟยแบ่งเก็บไว้ให้ คีบผักดองฝีมือคนในบ้านใส่ปากอีกคำ ช่างสุขสำราญใจอย่าบอกใคร
ทว่าเหลียงผีไม่ได้ทำด้วยวิธีนั้น
ซูเฟยชอบกินเหลียงผีแบบล้างแป้ง แม้ขั้นตอนจะยุ่งยากมาก แต่แผ่นแป้งที่ได้จะใสและเหนียวนุ่ม เป็นวิธีทำแบบดั้งเดิมขนานแท้
สองพี่น้องตระกูลเหยาตามมาดูลาดเลาที่ร้าน รู้ดีว่าไม่ควรมือเปล่ามาเยี่ยมเยียน ก่อนมาจึงแอบถามเหยาเอ้อร์ยาว่าบ้านสกุลซูมีสมาชิกกี่คน พอรู้ว่ามีกันสิบกว่าปากท้อง สองพี่น้องก็ไม่นึกเสียดาย รีบเข้าสวนเก็บมะเขือม่วงติดมือมาด้วยสิบกว่าชั่ง
ระหว่างที่ซูเฟยกำลังล้างแป้ง ซูชิงก็เล่าเรื่องราวในวันนี้ให้คนในบ้านฟังจนกระจ่าง พร้อมแนะนำเหยาไฉ่จู๋สองพี่น้อง เฉินซื่อหิ้วตะกร้ามะเขือม่วงที่แขกตัวน้อยนำมาฝาก เดินยิ้มเข้ามาในครัว พลางเอ่ยชมเบาๆ
"แม่ดูแม่นางน้อยเหยาผู้นั้นอายุยังน้อยกว่าสี่เล่อเสียอีก แต่กลับรู้ความถึงเพียงนี้ น้องหญิง มื้อเที่ยงทำมะเขือยาวคลุกซอสดีหรือไม่ พี่สะใภ้เจ้าบ่นอยากกินอยู่พอดี"
มะเขือยาวคลุกซอสเมื่อปีก่อนเป็นแบบฉบับประหยัดงบ ครั้นพอทางบ้านเริ่มมีเงินทอง มะเขือยาวก็วายฤดูไปแล้ว ในตลาดมีขายแต่มะเขือตากแห้ง ยามนี้เข้าเดือนสี่ มะเขือยาวรุ่นแรกของปีเริ่มออกผลให้กินเสียที
ซูเฟยยิ้มรับ "ได้เจ้าค่ะ ท่านแม่มาเป็นลูกมือให้ข้าหน่อยนะ"