เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 131 พืชสีแดงปริศนากับแผนสกัดผัก
'เดือนอ้าย ปีหย่งรุ่ยที่สิบสาม ณ ศาลไคเฟิง
ข้ารู้สึกว่าวาระสุดท้ายใกล้เข้ามา จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ไว้
หลานสาวข้า สี่เล่อ ยังเยาว์วัย โชคดีได้กราบอาจารย์ผู้ประเสริฐ คนสกุลซูล้วนมีคุณธรรมสูงส่ง ทั้งหวังซื่อแห่งสกุลซูก็มีเมตตาเยี่ยงผู้อาวุโส หากข้าด่วนจากไปกะทันหัน ขอวิงวอนให้หวังซื่อเป็นธุระจัดการงานสมรสให้สี่เล่อ เลือกเฟ้นคู่ครองที่ดีให้นางด้วย'
อ่านมาถึงตรงนี้ หวังซื่อรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก นางคิดไม่ถึงเลยว่าพ่อครัวซ่งจะฝากฝังเรื่องแต่งงานของสี่เล่อไว้กับตน นางเดาะลิ้นเบาๆ "นายท่านของเจ้านี่ช่างกล้าคิดเสียจริง ทั้งลูกสาวและหลานสาวของข้าเอง ข้ายังหาคู่ครองที่ดีให้ไม่ได้เลย"
ทว่าลูกสะใภ้และหลานสะใภ้ที่นางเลือกสรรเข้าบ้านล้วนเป็นคนดีทั้งสิ้น
ไต้เฒ่ามองนางตาละห้อย รีบเอ่ย "นายท่านเขียนไว้สองแผ่น แผ่นที่สองนี้ท่านลองอ่านดูให้ละเอียดเถิดขอรับ"
แผ่นแรกเขียนขึ้นที่ศาล ทั้งยังมีตราประทับรับรอง แสดงว่าหนังสือมอบหมายฉบับนี้ได้รับการรับรองจากทางการแล้ว เช่นนี้ต่อให้ญาติสกุลซ่งดิ้นรนเพียงใดก็ไม่อาจบีบบังคับสี่เล่อได้
พ่อครัวซ่งเอ๋ยพ่อครัวซ่ง คงคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วกระมังว่าสองพี่น้องซ่งซวงเต๋อจะต้องหมายตาทรัพย์สินของสกุลซ่ง
หวังซื่อเองก็เป็นคนรุ่นปู่ย่าตายาย หัวอกคนเป็นปู่ที่รักและห่วงใยลูกหลาน นางย่อมเข้าใจดีที่สุด นางเก็บกระดาษแผ่นแรกไว้อย่างดี พลางครุ่นคิดว่าสี่เล่อเหมาะกับเจ้าบ่าวแบบใด