เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 อัญเชิญลายพระหัตถ์
ส่งขบวนศพมาจนถึงปากทางเข้าหมู่บ้านของตระกูลซ่ง เกวียนลาของสกุลซูจึงหันหัวกลับเข้าเมือง
ช่วงหลายวันนี้เพราะเป็นห่วงซ่งสี่เล่อ ร้านอาหารสกุลซูจึงไม่ได้เปิดขายเต็มรูปแบบ เพียงแต่ในแต่ละวันยังคงแจกป้ายคิวขายอาหารจานเด็ดที่ต้องสั่งจองล่วงหน้าทั้งสองอย่างตามปกติ
เพราะองค์จักรพรรดิทรงช่วยดึงดูดลูกค้าให้ ประตูร้านอาหารจึงปิดสนิทไม่ได้จริง ๆ ซูเฟยทำได้เพียงรีบกลับมาทำอาหารจานเด็ดทั้งสองอย่างให้เสร็จล่วงหน้า แล้วรีบกลับไปอยู่เป็นเพื่อนสี่เล่อที่บ้านสกุลซ่ง
ไม่ใช่เพียงซูเฟยเท่านั้นที่อยู่ที่บ้านสกุลซ่งตลอดหลายวันนี้ สองผู้เฒ่าสกุลซูก็อยู่ช่วยงานไต้เฒ่าด้วย เพื่อนบ้านย่านนั้นนับถือเพียงไต้เฒ่าและคนสกุลซู หาได้เห็นหัวคนตระกูลซ่งไม่ ส่วนคนอื่น ๆ ในบ้าน ชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไป
เมื่อผ่านประตูหนานซวิน ก็บังเอิญพบกับสองพี่น้องขายผักคู่เดิมอีกครั้ง แผงผักของสองพี่น้องถูกคนคว่ำจนเละเทะ ทั้งคู่กำลังก้มหน้าก้มตาเก็บผักพลางปาดน้ำตา รอบข้างมีชาวบ้านมุงดูและชี้ไม้ชี้มือด้วยความเห็นใจ
“พ่อของบ้านนี้เพิ่งตายไปได้ไม่กี่เดือนเอง เด็กสองคนนี้ไร้พ่อไร้แม่ ชีวิตลำบากจริง ๆ”
ฝูงชนยืนมุงขวางถนนทางเข้าเมืองไปไม่น้อย ซูชิงจึงจำต้องชะลอเกวียนให้ช้าลง คอยระวังไม่ให้ชนคน
ซูเฟยได้ยินคนที่รู้จักสองพี่น้องคู่นี้พูดคุยกันว่า “น่าสงสารนัก! เด็กสองคนนี้อายุยังน้อย สมาคมผักก็ไม่ยอมให้เข้าเป็นสมาชิก ทั้งที่ลุงใหญ่ของพวกเขาก็เป็นสมาชิกชั้นดีในสมาคมผักแท้ ๆ ขนาดนี้ยังไม่ยอมให้ทางรอดแก่หลานเลย”