เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 กิจการรุ่งเรืองรับปีใหม่
ค่าธรรมเนียมสมาคมแป้งจะถูกจัดสรรตามยอดรวมที่ต้องส่งให้ทางการในแต่ละเดือน ร้านใหญ่ต้องจ่ายมาก ซูเฟยตั้งแผงขายอาหารเช้ามาได้ระยะหนึ่งแล้ว แม้จะทำกำไรได้ไม่น้อย แต่เนื่องจากขนาดกิจการยังเล็ก จึงถูกจัดให้อยู่ในระดับร้านขนาดกลางอย่างหวุดหวิด เดือนนี้ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมสมาคมหนึ่งก้วนห้าร้อยแปดสิบเจ็ดอีแปะ
เผิงหวยหมินนำเงินใส่ย่าม แล้วขับเกวียนไปรับคนสกุลหยาง พาหยางฟางมุ่งหน้าไปยังร้านขนมเปี๊ยะสกุลจาง
จางต้าหยวนกับเจิ้งฉางต่างรออยู่ที่ร้าน เมื่อเห็นเผิงหวยหมินขับรถลามาเอง ทั้งสองจึงขึ้นมานั่งบนรถของสกุลซูเสียเลย
"พวกข้าบอกทาง เจ้าขับรถ"
เผิงหวยหมินพยักหน้าอย่างขรึมขลัง "ท่านทั้งสองนั่งให้มั่นคงนะขอรับ"
สมาชิกสมาคมแป้งที่แซ่เหยาทั้งหมดตั้งร้านขายอะไรอยู่ที่ไหน ในฐานะประมุขสมาคม จางต้าหยวนกับเจิ้งฉางย่อมรู้กระจ่างแจ้งอยู่ในอก ทว่าน่าเสียดายที่รถลาวิ่งวนไปทั่วฝั่งตะวันออกของเมืองจนทั่ว หยางฟางกลับชี้ตัวใครไม่ได้เลยสักคน
เมื่อชี้ตัวไม่สำเร็จ เรื่องนี้กลับแพร่สะพัดออกไปจนสมาชิกในสมาคมแป้งรู้ข่าวกันทั่ว
"คุณชายน้อยคนนั้นข้าเคยเห็น เป็นญาติผู้น้องของแม่นางซู จุ๊ๆๆ ประมุขสมาคมทั้งสองถึงกับพาเขาไปไล่ชี้ตัวทีละร้าน แม่นางซูผู้นี้ช่างมีหน้ามีตาไม่เบาเลย"
"ร้านซาลาเปาสกุลซูออกมาตั้งแผงนานปานนี้ ข้ายังไม่มีเวลาไปลองชิมเลย ได้ยินว่าแม่นางซูรูปโฉมงดงามปานบุปผา ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่นะ?"