เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 เปิดร้านวันแรก
เทศกาลหยวนเซียวคือช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เมืองเปี้ยนจิงประดับประดาโคมไฟหลากสีสันไปทั่วทุกหนแห่ง เหล่าพ่อค้าแม่ขายต่างพากันสร้างบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองตั้งแต่เช้าตรู่ ทางการหยุดราชการเจ็ดวัน เหล่าบัณฑิตในสำนักศึกษาหลวงก็พลอยได้หยุดเรียนเจ็ดวันไปด้วย
เมื่อต้นเดือนก่อน เนื่องจากเหล่าอาจารย์หลวงในสำนักศึกษาหลวงมีภารกิจรัดตัว การสอบย่อยประจำเดือนสิบสองจึงถูกเลื่อนไปเป็นช่วงสิ้นเดือน เหล่าศิษย์สำนักศึกษาหลวงต่างทุ่มเทให้กับการเรียน จนไม่มีเวลาว่างไปติเตียนฝีมือของพ่อครัวกัว
พอพ้นช่วงเทศกาลปีใหม่ ความคิดถึงซาลาเปาร้านซาลาเปาสกุลซูของเหวินซิวหมิงก็พุ่งถึงขีดสุด
ผลปรากฏว่าประจวบเหมาะกับช่วงที่ร้านซาลาเปาสกุลซูเก็บร้านพอดี แผงขายของตรงปากถนนเจียนเหมินถูกพ่อค้าเจ้าใหม่มาแทนที่ไปแล้ว เป็นร้านขายซาลาเปาเช่นกัน ทว่าเหวินซิวหมิงกินแล้วกลับรู้สึกว่ารสชาติไม่ใช่แบบที่ต้องการ
ไม่กลมกล่อมลงตัวเหมือนซาลาเปาสกุลซู ไส้ที่ปรุงก็ยังด้อยกว่ามาก กินไปได้สองครั้ง เขาก็ไม่เคยไปอุดหนุนอีกเลย
รอจนกระทั่งร้านอาหารของแม่นางซูเปิดกิจการ เหวินซิวหมิงย่อมตื่นแต่เช้าตรู่ ลากเฒ่าเหวินให้ขับรถลาออกจากบ้านอย่างอารมณ์ดี ระหว่างทางยังแวะรับสหายร่วมสำนักที่พักอยู่ฝั่งตะวันออกของเมืองอีกสองคน ทั้งสามคนพากันไปร่วมวงคึกคักด้วยกัน
ฤกษ์เปิดร้านค้าควรใช้ยามเฉิน