เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68 แบ่งสรรปันส่วนและมื้ออาหารของเจ้าดำ
ชายคาบ้านสกุลซูตอนนี้วางข้าวของจนแน่นขนัด แม้แต่ข้างประตูห้องก็ยังมีไหใบใหญ่ของฉินซื่อวางเรียงอยู่ ส่วนพื้นที่ลานบ้านนอกจากที่จอดรถเทียมลากับรถเข็นขายของแล้ว สองพ่อลูกซูซานเกินยังยึดพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ทำถ่านรังผึ้ง ในเรือนโถงก็มีถ่านรังผึ้งวางผึ่งลมให้แห้งเรียงรายเป็นระเบียบ
ไม่มีที่ว่างพอจะวางแผ่นไม้เลยสักนิด
ซูเฟยจำต้องเข็นรถเข็นขายของออกไปจอดไว้หน้าประตูรั้ว แล้วเคลียร์พื้นที่ว่างใต้ต้นพลับเพื่อวางกองแผ่นไม้ ทว่านี่ก็ไม่ใช่ทางออกระยะยาว หากฝนตกลงมาแม้แต่หยดเดียว แผ่นไม้พวกนี้คงเสียหายหมด
เรื่องของซูลี่อวิ๋นทำให้คนบ้านสกุลซูต่างรู้สึกไม่สบายใจนัก ทว่าก็เหมือนคราวที่ซูเฟยเกิดเรื่อง ต่อให้ในใจจะมีเรื่องกลุ้มใจเพียงใด คนบ้านสกุลซูก็ไม่เคยละทิ้งหน้าที่การงาน
ซูซานเกินเห็นเหล่าสตรีในเรือนกำลังปลอบโยนลูกสาวคนเล็กอยู่ จึงนึกห่วงกองแผ่นไม้ข้างนอก พอเอ่ยปากปลอบซูลี่อวิ๋นได้ไม่กี่คำเขาก็เดินตามออกมา
"ท่านปู่" ซูเฟยยืนขมวดคิ้วมองลานบ้านที่รกไปด้วยข้าวของอยู่ใต้ต้นพลับ "บ้านเราตอนนี้แทบจะกลายเป็นโรงงานย่อมๆ อยู่แล้ว ถึงเวลาที่เราต้องมาจัดระเบียบงานในบ้านกันใหม่หรือยังเจ้าคะ ท่านอาต่อไปก็คงไม่กลับไปแล้วใช่ไหม"