เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ชดใช้กรรมและแขกผู้มาเยือน
แม่นางจูเป็นคนอัธยาศัยดี เห็นว่าบ้านสกุลซูวางตัวเหมาะสมจึงยินดีคบหาด้วย ครั้นรู้ว่าซูลี่อวิ๋นเป็นน้องสาวคนเล็กของซูลี่อู่ นางก็รีบเชิญทั้งสามคนเข้ามาในเรือน ให้นั่งผิงไฟบนเตียงเตาให้อุ่นกาย
ซูลี่อวิ๋นเอ่ยถามถึงคนสกุลซู แม่นางจูส่ายหน้าพลางว่า "ข้าเองก็ไม่รู้ วันนี้บ้านสกุลซูไม่ได้ขายอาหารจานด่วนเสียด้วยซ้ำ ออกไปข้างนอกกันทั้งบ้านตั้งแต่เช้า เหมือนจะมีเรื่องมงคลอะไรสักอย่าง ประเดี๋ยวพอถึงเวลาออกไปตั้งแผงขายของก็คงกลับมาแล้วล่ะ"
แต่ก่อนแม่นางจูก็ไม่เคยรู้สึกว่าเรือนตนเงียบเหงา เพราะลูกชายสองคนซุกซนส่งเสียงดังลั่นบ้านอยู่แล้ว ทว่าตั้งแต่บ้านสกุลซูย้ายมาอยู่ข้างๆ โอ้โห มีคนพูดคุยกันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ พลอยทำให้ตรอกนี้คึกคักขึ้นไม่น้อย
อาหารจานด่วนหรือ
ซูลี่อวิ๋นยิ่งงุนงง นางรู้สึกมาตลอดว่าทางบ้านเดิมคงเกิดเรื่องขึ้นไม่น้อย แต่จดหมายที่ส่งไปบ้านสกุลเผิงตลอดหลายปีมานี้กลับไม่เคยเอ่ยถึงเลยสักคำ
ยังดีที่เผิงเฉี่ยวหลานหัวไว นางเอ่ยถามแม่นางจูอย่างนอบน้อม "ท่านน้า อาหารจานด่วนที่ท่านพูดถึงคืออะไรหรือเจ้าคะ บ้านท่านตาของข้ากำลังค้าขายอยู่หรือ"
ปีนี้เผิงเฉี่ยวหลานอายุสิบหก หน้าตางดงามหมดจด น้ำเสียงอ่อนหวาน ดวงตากลมโตน่าเอ็นดูถูกใจผู้ใหญ่ แม่นางจูจึงยกถั่วลิสงมาวางหนึ่งจาน นั่งลงบนเตียงเตาเล่าเรื่องของบ้านสกุลซูให้สามแม่ลูกฟังอย่างออกรส