เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 อันธพาลหาเรื่อง
พวกนักเลงยังนึกว่าคนที่นั่งอยู่ในเกวียนเป็นผู้ใด พอเห็นว่าเป็นหญิงวัยกลางคนแต่งตัวแบบชาวบ้านตลาดทั่วไป ความกร่างที่คิดจะเก็บงำไว้เมื่อครู่ก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกทันที เขาเดินอาดๆ เข้ามา กระแทกไหล่เฉินต้าเหนียงที่กำลังยิ้มหน้าบานจนเซถลา ก่อนจะจ้องซูเฟยด้วยสายตาดุดัน
เห็นเฉินต้าเหนียง ซูเฟยก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาสายหนึ่ง พอหันมาเห็นแก๊งนักเลงกลุ่มนี้เข้าอีก ความรู้สึกไม่ดีในใจก็เพิ่มเป็นสองสาย
วันนี้มันวันดีอะไรกันนักหนา
เหตุใดตัวหาเรื่องถึงได้พร้อมใจกันมาเยือนถึงที่พร้อมกันเช่นนี้
ซูเฟยขมวดคิ้วลุกขึ้นยืน กำลังคิดจะชิงลงมือไล่พวกนักเลงไปก่อน ทว่าเฉินต้าเหนียงที่ถูกพี่รองชนกระเด็นกลับไม่ยอม นางถลึงตาเท้าสะเอวด่ากราด "ไอ้กุ๊ยหน้าไหนไม่มีตา แม้แต่ป้าอย่างข้าเจ้าก็กล้าชนหรือ"
ไม่ต้องรอให้หัวหน้าอย่างพี่รองออกโรง ลูกน้องด้านหลังก็ถลกแขนเสื้อเดินปรี่เข้ามาหาเฉินต้าเหนียง ชาวบ้านทั่วไปไม่มีใครกล้ามีเรื่องกับพวกนักเลง พอเห็นท่าทางแบบนี้ปฏิกิริยาแรกย่อมต้องรีบหนีให้ไกล
เฉินต้าเหนียงเองก็มีสัญชาตญาณเอาตัวรอดเช่นนั้น เพียงแต่เพราะมีเกวียนจอดอยู่ และมีคนในเกวียนหนุนหลัง นางจึงไม่รู้สึกหวั่นเกรงแม้แต่น้อย