เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 ความลับใหม่
ไม่รู้ว่าใครกำลังบ่นถึงนางอยู่ ซูเฟยล้างหน้าล้างตาเสร็จ เพิ่งเดินเข้าห้องทิศใต้ก็จามติดกันถึงสามครั้ง
หวังซื่อรีบเรียกนาง "รีบขึ้นเตียงเตาไปผิงไฟให้อุ่นเถอะ อย่าให้โดนไอเย็นเข้าล่ะ"
"คงไม่หรอกเจ้าค่ะ วันนี้ข้าไม่รู้สึกหนาวเลย"
ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่ซูเฟยก็ยอมถอดเสื้อคลุมปีนขึ้นเตียงเตาแต่โดยดี พอล้มตัวลงนอน พลันรู้สึกว่าใต้หมอนเหมือนมีอะไรบางอย่าง พอคลำดูก็หยิบถุงมือผ้าป่านออกมาคู่หนึ่ง หน้าตาเหมือนถุงมือแบบแยกนิ้วในยุคปัจจุบันไม่มีผิด
ฉินซื่อกำลังเช็ดหน้าให้หม่านเจี่ยเอ๋อร์อยู่ในห้อง เห็นซูเฟยเจอเข้าแล้วจึงยิ้มพลางเอ่ย "ท่านแม่เป็นคนตัดผ้าแล้วเย็บขอบรอบนอก ส่วนตรงซอกนิ้วละเอียดๆ ข้าเป็นคนเย็บเอง ต้าเจี่ยเอ๋อร์ เจ้าลองสวมดูสิว่าพอดีหรือไม่"
ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาที่บ้านวุ่นวายกันทั้งวัน ซูเฟยคาดไม่ถึงเลยว่าท่านแม่กับพี่สะใภ้ยังจำได้ว่าจะเย็บถุงมือให้นาง นางยิ้มรับแล้วสวมถุงมือเข้าไป นิ้วมือขยับได้คล่องแคล่วอิสระ ทั้งอุ่นทั้งไม่เกะกะเวลาทำงาน
"พอดีเป๊ะเลยเจ้าค่ะ คงไม่ได้มีแค่ข้าคนเดียวใช่ไหม"
ฉินซื่อตอบ "ทำของเจ้าก่อน ของพวกเราค่อยๆ เย็บตอนว่าง ต้าเจี่ยเอ๋อร์ ข้าคิดดีแล้ว พรุ่งนี้พอข้าเย็บปะชุนงานในมือเสร็จหมดก็จะไม่รับงานแล้ว เจ้าจะขายมื้อเที่ยงไม่ใช่หรือ ข้าจะทำอันนี้ก่อน ส่วนเรื่องขายผักดอง ข้าคิดไปคิดมาแล้วรู้สึกว่าขายให้ขาจรคงกะปริมาณลำบากว่าจะทำแค่ไหนดี ทำมากไปหรือน้อยไปก็ไม่ดีทั้งนั้น"