เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ทำแยมมะตูมฝรั่งและงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่
"ยังขายอยู่ที่แผงของบ้านข้านั่นแหละเจ้าค่ะ ไม่สะดวกส่งถึงที่ แต่มาแวะรับที่บ้านข้าได้"
นี่เป็นความคิดที่ได้มาจากเพื่อนบ้านใหม่ในตรอก หลายบ้านไม่ก่อไฟทำมื้อเที่ยงเลยเพราะซื้อข้างนอกสะดวกกว่า ลูกค้าประจำกลุ่มนี้ซูเฟยย่อมไม่ปล่อยให้หลุดมือ
เพียงแต่ทำแบบนี้คนเดียวคงยุ่งจนทำไม่ทัน ทว่าก็ไม่เป็นไร สกุลซูมีตั้งหลายคน ไม่ต้องกลัวเรื่องนี้
ฮูหยินซ่งกัดขนมเปี๊ยะนึ่งเนื้อนุ่มฟูเข้าไปคำหนึ่งแล้วรู้สึกสนใจยิ่งนัก "เช่นนั้นก็สะดวกมากแล้ว แม่นางซูจะเริ่มทำเมื่อไรบอกข้าด้วยนะ ข้ากับตาเฒ่าจะไปอุดหนุนเจ้าแน่นอน"
ปกติซูเฟยทำแต่ขนมเปี๊ยะแป้งแข็ง วันนี้นึกครึ้มอกครึ้มใจทำแบบแป้งฟู เนื้อสัมผัสที่นุ่มฟูและรสหวานปะแล่มจึงมัดใจฮูหยินซ่งได้ทันที
หากต่อไปซื้อมื้อเที่ยงที่บ้านแม่นางซูได้ นางก็จะได้พักผ่อนสบายๆ เสียที
หมอกู้ยังคงสนใจแต่ผักดอง "ถึงตอนนั้นผักดองของบ้านเจ้าจะแบ่งขายด้วยหรือไม่"
ท่านหมอผู้เฒ่าผู้นี้โปรดปรานผักดองรสชาตินี้จริงๆ
ซูเฟยครุ่นคิดก่อนตอบ "ปีนี้บ้านข้าทำผักดองไว้ไม่มากนักเจ้าค่ะ ถึงตอนนั้นค่อยดูอีกที หากมีเหลือก็จะจัดเป็นกับข้าวขายเพิ่มอีกอย่าง"