เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 สองเรื่องราวในหนึ่งวัน
ร้านค้าบริเวณประตูเมือง ที่เรียกว่าร้านนั้น ดูคล้ายบ้านชั้นเดียวในชนบทสมัยใหม่เสียมากกว่า แบ่งออกเป็นเรือนหน้าและเรือนหลัง หน้ากว้างรวมราวสิบกว่าเมตร กว้างขวางพอๆ กับห้องแถวสองคูหา ด้านหน้ายังต่อเติมเพิงเตี้ยๆ ไว้สำหรับจอดพักรถอีกด้วย
ร้านซ่อมรถในสมัยซ่ง ดูละม้ายคล้ายคลึงกับอู่ซ่อมรถสมัยใหม่ไม่น้อยทีเดียว
หลี่เหล่าเอ้อร์ยกชามผลไม้มาวางข้างมือซูเฟย "ในร้านไม่มีอะไรต้อนรับเลย มีแต่มะตูมฝรั่งที่เพิ่งซื้อมา แม่นางซูลองชิมดูเถิด"
เวลานี้เพิ่งพ้นยามเหม่ามาไม่นาน ร้านซ่อมรถจึงยังไม่ค่อยมีลูกค้า มีเพียงรถเข็นล้อเดียวสองคันจอดอยู่ในเรือนหน้า คาดว่าคงเป็นรถที่คนเข็นมาทิ้งไว้ให้ซ่อมตั้งแต่เมื่อวาน รอบข้างวางเครื่องมือช่างชนิดต่างๆ เกลื่อนกลาด เมื่อครู่หลี่เหล่าเอ้อร์คงกำลังง่วนอยู่กับงานซ่อมรถเหล่านี้อยู่
ก่อนหน้านี้รถเข็นขายของที่บ้านก็เคยนำมาซ่อมที่นี่ ซูเฟยจึงเคยแวะเวียนมาหลายครั้งและเคยพบหน้าท่านลุงหลี่ผู้นี้มาบ้าง ทว่าทุกครั้งก็เพียงทักทายกันอย่างเร่งรีบ ไม่มีเวลามานั่งพูดคุยกันเป็นเรื่องเป็นราว
ซูเฟยหยิบมะตูมฝรั่งขึ้นมาลูกหนึ่งอย่างไม่เกรงใจ พลางยิ้มทักทายหลี่เหล่าเอ้อร์ "ลุงหลี่เกรงใจเกินไปแล้ว ท่านก็นั่งลงเถิดเจ้าค่ะ หรือว่าท่านมีเรื่องของพี่รองจะคุยกับข้า เขาก่อเรื่องอันใดขึ้นหรือเปล่า"
หลี่เหล่าเอ้อร์รีบโบกมือปฏิเสธ พลางนั่งลงข้างๆ "ไม่ ไม่ได้ก่อเรื่องอันใดเลย ฮ่าวเกอนิสัยโผงผางไปบ้าง แต่ทำงานรอบคอบนัก"
ในใจเขากำลังชั่งใจว่าจะเอ่ยปากอย่างไรดี