เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ซาลาเปาไส้ใหม่
ฤดูใบไม้ร่วงอันหนาวเหน็บมาเยือนแล้ว ตามระเบียงทางเดินและห้องทำงานในที่ว่าการราชการต่างจุดกระถางถ่านให้ความอบอุ่นตั้งแต่เช้าตรู่ คนเฝ้าประตูของสำนักราชเลขาธิการยังคงถืออาหารเช้าชิ้นสุดท้ายที่ซื้อมาจากแผงซาลาเปาสกุลซูไว้ในมือ พลางเอ่ยทักทายเหล่าขุนนางที่เดินทางมาลงชื่อเข้าทำงานทีละคน
ขุนนางสองท่านที่มาจากทางทิศเหนือลงจากรถลา เห็นซาลาเปาในมือคนเฝ้าประตูก็อดเอ่ยหยอกล้อไม่ได้ "โอ้ หลิวซื่อ เจ้ากินซาลาเปาของแม่นางซูทุกวันไม่เว้นแต่ละวัน ยังไม่เบื่ออีกหรือ"
"ข้าว่าเขาไม่ได้ไปเพื่อกินซาลาเปาหรอกกระมัง เห็นชัดๆ ว่าตั้งใจไปแอบมองแม่นางซูต่างหาก"
คำพูดนี้รับไว้ไม่ได้เด็ดขาด คนเฝ้าประตูหลิวซื่อแต่งงานมีครอบครัวมานานแล้ว ฟ้าดินเป็นพยาน ทุกวันที่เขาไปซื้อซาลาเปา แม้แต่จะพูดคุยกับแม่นางซูเกินสองคำเขายังไม่กล้า แล้วจะกล้าจ้องมองนางได้อย่างไร
หลิวซื่อก็แค่เหมือนกับหลี่ซาน พอกินร้านไหนถูกปากแล้วก็ขี้เกียจเปลี่ยนร้านเท่านั้นเอง
เขายกมือประสานคารวะขอขมาคนทั้งสอง "วันนี้แม่นางซูออกไส้ใหม่มาขาย ยังไม่ทันได้กินเลยจะเบื่อได้..."
คำสุดท้ายยังไม่ทันขาดคำ ก็เห็นขุนนางทั้งสองที่เพิ่งหยอกล้อเขาเมื่อครู่หมุนตัวกลับโดยไม่ลังเล ก้าวข้ามธรณีประตูเลี้ยวซ้าย มุ่งหน้าตรงไปยังปากถนนเจียนเหมินทันที
หลิวซื่อวิ่งตามออกไปดู พลันยืนงงเป็นไก่ตาแตก