เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 งานเลี้ยงซาลาเปาจวนอาจารย์เจิ้ง
ในสายตาของซูเฟย จวนสกุลเจิ้งถือเป็นต้นแบบความงามแห่งยุคซ่งอย่างแท้จริง ไม่ได้หรูหราอลังการเหมือนสมัยถัง ทว่ามีความงดงามเรียบง่าย สง่างาม และแฝงกลิ่นอายความสมถะของเหล่าบัณฑิต
แม้ซูเฟยจะไม่ได้หันซ้ายแลขวา ทว่านับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในจวนแห่งนี้ นางก็สัมผัสได้ถึงรสนิยมของเจ้าของบ้านได้อย่างชัดเจน
ช่วงหลายวันมานี้นางเองก็ไปดูเรือนหนึ่งชั้นมาไม่น้อย เรือนพวกนั้นอย่างมากก็เป็นแค่เรือนพักอาศัยธรรมดา เทียบกับจวนขุนนางเก่าแก่เช่นจวนสกุลเจิ้งไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
ใต้ระเบียงทางเดินอันคดเคี้ยว สาวใช้เอ่ยขึ้น “แม่นางซูเรียกข้าว่าเสี่ยวหยวนก็พอ นายท่านจะเลิกงานกลับถึงจวนยามโหย่ว แขกเหรื่อเองก็จะมาถึงเวลานั้นเช่นกัน ดังนั้นท่านยังมีเวลาอีกหนึ่งชั่วยามครึ่งในการเตรียมซาลาเปา”
“เวลาพอแน่นอน”
เสี่ยวหยวนกล่าวต่อ “เช่นนั้นก็ดี วัตถุดิบที่ท่านต้องการถูกส่งเข้าไปในครัวหมดแล้ว หากขาดเหลือสิ่งใด แม่นางบอกข้าได้ทุกเมื่อ”
สายตาของฉินซื่ออดเหลือบมองไปยังสวนดอกไม้ข้างระเบียงทางเดินไม่ได้ มองจนละลานตาไปหมด
นึกไม่ถึงเลยว่าจวนที่อยู่อาศัยของเหล่าผู้มีอันจะกินจะประณีตงดงามถึงเพียงนี้
หากต้าเจี่ยเอ๋อร์ไม่พานางมาด้วย ชาตินี้ทั้งชาตินางคงไม่มีวาสนาได้เห็นสวนสวยเช่นนี้เป็นแน่