เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ย้ายสู่เรือนใหม่
พอบ่าวรับใช้จากเรือนของฮูหยินเจิ้งประคองซาลาเปาเดินออกไป ฉินซื่อก็รีบยัดเงินรางวัลที่เพิ่งได้มาใส่มือซูเฟย นางเอ่ยอย่างทำตัวไม่ถูก “ต้าเจี่ยเอ๋อร์ เจ้ารีบเก็บไว้เถอะ พี่ไม่ได้มีผลงานอะไร เงินนี้ควรเป็นของเจ้า”
ฉินซื่อจำคำเตือนของหวังซื่อเมื่อหลายวันก่อนได้ขึ้นใจ
หากไม่ใช่เพราะฝีมือของต้าเจี่ยเอ๋อร์ ตัวนางจะมีปัญญาได้เงินรางวัลหรือ ต่อไปย้ายไปอยู่เรือนใหม่คนทั้งบ้านก็ได้รับอานิสงส์ ล้วนพึ่งพาต้าเจี่ยเอ๋อร์ทั้งสิ้น ท่านย่าพูดถูกแล้วจริงๆ
ฉินซื่อเห็นว่าเงินรางวัลก้อนนี้สมควรให้ต้าเจี่ยเอ๋อร์เก็บไว้คนเดียว
ซูเฟยไม่ยอม นางกดมือฉินซื่อไว้ “พี่สะใภ้พูดอะไรอย่างนั้น ฮูหยินเจิ้งตั้งใจให้รางวัลทั้งท่านและข้า เงินนี้เป็นรางวัลของท่าน ข้าไม่เอาหรอก”
พอเห็นฉินซื่อยังไม่ยอมรับ ซูเฟยก็เหลือบมองไปทางกลุ่มคณะพ่อครัว แล้วขยับเข้าไปกระซิบเสียงเบา “รับไว้เถอะ เมื่อก่อนยังไม่แยกบ้าน เงินที่หามาได้ในบ้านต้องส่งให้ท่านย่าดูแลทั้งหมด ท่านเป็นแม่คน ในมือก็ควรมีเงินติดตัวไว้บ้าง สินเดิมของหม่านเจี่ยเอ๋อร์ ไม่ต้องรีบสะสมไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ หรืออย่างไร”
ราชวงศ์ซ่งนิยมจัดสินเดิมเจ้าสาวอย่างสมเกียรติ ตามหลักแล้วสินเดิมของร่างเดิม เฉินซื่อสองสามีภรรยาก็เริ่มเก็บออมมาตั้งแต่ตอนนางเกิดเช่นกัน ทว่าเพราะซูลี่เหวินต้องสอบเข้ารับราชการ เงินก้อนนี้จึงไม่เคยเก็บอยู่ได้เลย