เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 น้ำซุปขิงและโจรยามวิกาล
ยังไม่ทันก้าวเข้าสู่โถงพิพากษา ชายผู้หนึ่งก็เดินออกมาจากห้องทำงานด้านข้าง เขายืนมองคนทั้งสี่ท่ามกลางสายฝนก่อนเอ่ยทักขึ้น
"นั่นสหายร่วมรุ่นโจวใช่หรือไม่"
หยางจี้อันหันไปมองโจวฝ่าง "เจ้ามีสหายร่วมรุ่นอยู่ที่ศาลไคเฟิงด้วยหรือ"
"ก็มีอยู่คนหนึ่ง" โจวฝ่างไม่ค่อยไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นนัก ทว่ากลับพอคุ้นหน้าชายใต้ชายคาผู้นี้อยู่บ้าง
คนผู้นี้อายุเกินสามสิบแล้วยังไม่ออกเรือน เพราะปักใจเชื่อว่าตนต้องสอบติดและมีคนมาฉุดไปเป็นเขยขวัญ ซึ่งเขาก็รอจนสมใจจริงๆ ตระกูลที่ฉุดตัวเขาไปเป็นคหบดีมั่งคั่ง ดูท่าอีกฝ่ายคงทุ่มเทไม่น้อยถึงได้ส่งคนเข้ามารับราชการในศาลไคเฟิงได้สำเร็จ
โจวฝ่างเอ่ยถามเสียงกังวาน "ใช่สหายร่วมรุ่นจางหรือไม่"
ผู้พิพากษาจางยิ้มกว้างด้วยความยินดี "ใช่แล้ว ข้าเอง ท่านมาหาใต้เท้าเปากงหรือ ยามนี้ท่านไม่อยู่ที่ว่าการ สู้เข้าไปนั่งพักในห้องทำงานของข้าก่อนดีหรือไม่ เผื่อว่าข้าจะพอช่วยอันใดได้บ้าง"
ผู้พิพากษาจางมาจากตระกูลสามัญชน หากไม่ได้พ่อตาคอยหนุนหลัง คงต้องตรากตรำไม่ต่างจากซูลี่เหวิน แต่โจวฝ่างนั้นต่างออกไป เขาได้เป็นถึงทั่นฮวาหลางตั้งแต่อายุยังน้อย แม้ชาติตระกูลจะไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่กลับมีชื่อสลักอยู่ในสายพระเนตรขององค์จักรพรรดิ สหายร่วมรุ่นจึงไม่มีใครไม่อยากผูกไมตรีด้วย
ไม่รู้ว่าวันนี้เขามาที่นี่ด้วยธุระอันใด หากตนพอช่วยได้ วันหน้าอาจได้ไปมาหาสู่กันมากขึ้น