เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ถูกจับตัว
เพราะเกรงว่าซูลี่อู่ตามหาคนผู้เดียวอาจไม่พบ พี่น้องซูชิงและซูฮ่าวจึงลุกขึ้นเตรียมตัวออกไปช่วยกันตามหา ซูฮ่าวสวมเสื้อกันฝนฟางอย่างคล่องแคล่ว ตะโกนบอกซูลี่อู่ที่เดินฝ่าสายฝนออกไปก่อนแล้ว "เมื่อเช้าท่านปู่บอกว่าวันนี้จะหางานทำแถวถนนหม่าสิงขอรับท่านพ่อ พวกเราสามคนแยกย้ายกันหาจะเร็วกว่า"
เฉินต้าเหนียงก้าวข้ามธรณีประตูออกมา ในมือยังถือถ้วยชามอยู่หลายใบ เห็นสามพ่อลูกบ้านสกุลซูวิ่งพรวดพราดฝ่าฝนออกไปก็อดสงสัยไม่ได้ บ้านสกุลซูนี่เกิดเรื่องอันใดขึ้นอีกล่ะ?
เฉียนต้าหลางกินมื้อเที่ยงเสร็จแล้ว พอได้ยินเสียงเอะอะจากบ้านสกุลซูจึงเปิดประตูออกมาตะโกนถามฝ่าม่านฝน "พี่สะใภ้ซู เกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ?"
"ท่านพ่อน่ะสิเจ้าค่ะยังไม่กลับ ท่านพี่กับลูกๆ ออกไปตามหากันแล้ว คงไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ" เฉินซื่อตอบเฉียนต้าหลางราวกับต้องการปลอบใจตัวเอง ก่อนจะหันมาเอ่ยเสียงเบากับหวังซื่อ "ท่านแม่ ท่านพ่อทำอะไรรอบคอบเสมอ คงติดฝนหลบอยู่ที่บ้านใครสักแห่ง ต้องไม่เป็นไรแน่นอนเจ้าค่ะ"
หวังซื่อนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักโค้ง ท่าทางยังดูสงบนิ่ง ทว่าพอเอ่ยปากน้ำเสียงกลับเจือแววตื่นตระหนกอยู่หลายส่วน
"ต้าเจี่ยเอ๋อร์ เงินที่เจ้าคืนให้ย่าคราวก่อนย่ายังไม่ได้แตะต้อง เดี๋ยวหากมีข่าวร้ายอันใด เจ้า..."
ยังไม่ทันพูดจบ ประตูรั้วก็ถูกผลักเปิดออก
ซูเฟยผุดลุกขึ้นจากม้านั่งทันที "ท่านปู่!?"
หวังซื่อ เฉินซื่อ และฉินซื่อต่างรีบหันขวับไปมองทางประตู