เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 เทียบเชิญผู้มีฝีมือ
เหวินซิวหมิงรีบวางเหรียญทองแดงกำมือหนึ่งลงตรงหน้าฉินซื่อทันที คำพูดของซูเฟยทำเอาพยาธิในท้องเขาร้องประท้วงไม่หยุด รีบเร่งอย่างอดใจไม่ไหว
"แม่นางฉิน รีบหยิบไอ้เสี่ยวหลงเปาอะไรนี่ให้ข้าสี่ลูกเถิด ข้าอยากรู้นักว่ารสชาติจะหอมอร่อยสมคำร่ำลือของแม่นางซูจริงหรือไม่!"
เห็นเขาซื้อ เพื่อนร่วมสำนักที่มาด้วยกันมีหรือจะอดใจไหว ต่างคนต่างควักเหรียญทองแดงโยนลงกล่องจนเต็มก้นกล่อง
ซุนผิงถือตัวว่ามีฐานะ แม้ในใจจะอยากลิ้มลองซาลาเปาน้ำซุปของสกุลซูจนแทบคลั่ง แต่ก็ทำได้เพียงเดินเอื่อยเฉื่อยเข้ามาใกล้แผง สองตาจับจ้องเหวินซิวหมิงที่ได้กินเสี่ยวหลงเปาน้ำซุปสกุลซูเป็นคนแรก
ช่างน่ากินเสียจริง!
ซาลาเปาน้ำซุปที่แม่นางซูทำไม่รู้ใช้วิธีใด ตัวแป้งดูใสกระจ่างจนน่ามอง ชวนให้น้ำลายสออย่างบอกไม่ถูก
เมื่อหลอดไม้ไผ่เจาะทะลุแป้งลงไปสัมผัสกับน้ำซุปใส ค่อยๆ ดูดขึ้นมาคำหนึ่ง อวัยวะภายในที่หนาวเหน็บจากลมเช้าฤดูใบไม้ร่วงก็พลันอบอุ่นขึ้นทันที แม้ระหว่างทางจะกินอาหารเช้าของเจ้าอื่นมาบ้างแล้ว แต่เหวินซิวหมิงก็ยังต้องทึ่งกับน้ำซุปร้อนๆ คำนี้
"หอมหวานยิ่งนัก! ข้าไม่ได้กลิ่นคาวของเนื้อหมูเลยแม้แต่น้อย แม่นางซูเป็นยอดฝีมือด้านการปรุงไส้โดยแท้!" เขายิ้มตาเป็นประกาย หันไปชวนเพื่อนร่วมสำนัก "พวกเจ้าก็รีบลองเถิด กินแล้วจะรู้ว่าสิบสองอีแปะนี้คุ้มค่ายิ่ง!"
พูดจบ เขาก็คีบเสี่ยวหลงเปาที่ดูดน้ำซุปจนแห้งแล้วเข้าปากทั้งคำ