เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 แผงลอยถูกยึดที่
วันนี้ต้องนึ่งซาลาเปาถึงสามซึ้ง เรื่องปรุงไส้กับปั้นแป้งไม่หนักหนาอะไรสำหรับซูเฟย แต่ตอนนึ่งต้องเสียเวลาเพิ่มอีกหนึ่งเค่อ นางจึงตื่นเช้ากว่าเมื่อวานอีกหน่อย
เข่งสะพายหลังสองใบใส่ซาลาเปาเก้าสิบกว่าลูกไม่หมด พอเริ่มนึ่งซึ้งที่สาม ฉินซื่อจึงเดินไปเรียกซูชิงที่หน้าต่างเรือนใต้ ไม่นานสองพี่น้องซูชิงกับซูฮ่าวก็ล้างหน้าล้างตาเสร็จ รีบวิ่งมาช่วยเป็นแรงงานทันที
คนละเข่งสะพายขึ้นหลัง แล้วพากันเดินออกจากบ้าน
ระหว่างทาง ฉินซื่อมีสีหน้ากังวลเล็กน้อย "ต้าเจี่ยเอ๋อร์ เมื่อวานข้าบอกลูกค้าไว้ว่าวันนี้จะยังขายอยู่ที่ปากตรอกเถียนสุ่ยน้อย วันนี้พวกเราย้ายไปตั้งแผงใหม่ ลูกค้าพวกนั้นจะหาพวกเราไม่เจอเอาหรือเปล่านะ"
แบบนั้นมิเท่ากับปล่อยโอกาสทำเงินหลุดมือไปหรอกหรือ
ฉินซื่อเพิ่งเคยค้าขายอาหารเป็นครั้งแรก คำพูดที่เอ่ยออกไปนางจึงจริงจังทุกคำ และนึกเอาเองจริงๆ ว่าคนที่รุมซื้อเมื่อวานจะมายืนรอพวกนางอยู่ที่ปากตรอกวันนี้
ซูเฟยหลุดขำ กระแอมเบาๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "พี่สะใภ้ คนพวกนั้นไม่ได้มาถนนประตูใต้ทุกวันเสียหน่อย อีกอย่างบนถนนก็ไม่ได้มีแค่ร้านเราขายซาลาเปาเจ้าเดียว เมื่อวานที่กรูกันเข้ามาก็แค่มามุงดูเรื่องสนุก ใครจะมายืนรอพวกเราที่ปากตรอกกันเล่า"