เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 อันธพาลหาเรื่อง
ติงเจี้ยนหิ้วซาลาเปาเจ็ดลูกเดินจ้ำอ้าวเข้าประตูกรมพิธีการด้วยฝีเท้าคล่องแคล่ว
ความจริงเขาซื้อแค่หกลูก แต่แม่นางซูที่เสียงแหบแห้งคนนั้นกลับแถมซาลาเปาผักดองวุ้นเส้นให้เขาหนึ่งลูก แถมยังใจดีแจกซาลาเปาเต้าหู้หม่าล่าให้ผิงตุนที่ไม่ได้คิดจะซื้ออีกหนึ่งลูก จนผิงตุนเกรงใจต้องควักเงินแปดอีแปะซื้อเพิ่มอีกสองลูกถึงยอมเดินจากมา
ผิงตุนได้แต่ทอดถอนใจ “แม่นางซูผู้นี้ช่างค้าขายเป็นเสียจริง”
ทว่าในใจก็อดนับถือไม่ได้ที่นางใจกว้างถึงเพียงนี้ ซาลาเปาลูกละสี่อีแปะพูดยกให้ก็ให้เลย แถมขุนนางคนอื่นยังไม่ได้สิทธิ์นี้ มีเพียงพวกเขาที่ได้เพราะนางบอกว่าเห็นเป็นลูกค้าเก่า ทำเอาเพื่อนร่วมงานคนอื่นพากันอิจฉาตาร้อน
ฉะนั้นต่อให้ผิงตุนต้องควักเงินจ่ายเพิ่มแปดอีแปะแบบงงๆ แต่เขากลับจ่ายอย่างเต็มใจและมีความสุขดี
ทว่าใจของติงเจี้ยนกลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับเรื่องนี้ เขารับคำส่งๆ พลางลอบมองไปยังโต๊ะทำงานของเสมียนอาวุโสหลี่ ซาลาเปาเจ็ดลูกถูกห่อแยกไว้ สามลูกเป็นของเขา ส่วนอีกสี่ลูกตั้งใจจะมอบให้เสมียนอาวุโสหลี่
เวลานี้ภายในห้องโถงยังไม่มีคนมากนัก หัวใจของติงเจี้ยนเต้นระรัว เขาแสร้งทำเป็นเดินผ่านโต๊ะของเสมียนอาวุโสหลี่ แล้วฉวยโอกาสวางห่อซาลาเปาลงบนโต๊ะอย่างแนบเนียน