กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 - ขอบเขตผู้ปลอมแปลงเป็นเซิ่งเหริน
"ดูท่า การเดินทางครานี้ ข้าต้องออกหน้าด้วยตนเองเสียแล้ว"
ชื่อหยางพึมพำกับตนเองแผ่วเบา น้ำเสียงแฝงความเด็ดเดี่ยวที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ
เรื่องนี้ ก้าวล้ำเกินขอบเขตที่ผู้ยิ่งใหญ่ทั่วไปจะแตะต้องได้แล้ว ต่อให้ตี้เจียง จู้หรง และคนอื่นๆ ร่วมเดินทางไปด้วย ก็ไม่แน่ว่าจะช่วยสิ่งใดได้มากนัก ในทางกลับกันจะยิ่งเพิ่มความเสี่ยงโดยใช่เหตุ
เพียงแต่ ด้วยตบะระดับสูงสุดแห่งจุ่นเซิ่งของเขาในยามนี้ หากคิดจะตามหามุกฮุ่นตุ้นในดินแดนมรณะเช่นนั้นอย่างปลอดภัย ก็ยังคง ไม่เพียงพอ
เขาต้องการพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
พลังที่เพียงพอจะทำให้เขามองข้ามการกัดกร่อนของความโกลาหล กระทั่งสามารถต่อกรกับเซิ่งเหรินตรงๆ ได้
"กำแพงขอบเขตแห่งเซิ่งเหริน"