กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 - เอาตัวเข้าเสี่ยงภัย
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่เพียงพอจะปั่นป่วนลมเมฆแห่งหงฮวงรอบกายของชื่อหยาง ถดถอยกลับไปดั่งคลื่นน้ำลด ในที่สุดก็ถูกเก็บงำไว้ภายในจนหมดสิ้น หวนคืนสู่ความเรียบง่ายดั้งเดิม
เขายืนสงบนิ่งอยู่บนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ ชุดคลุมสีทมิฬพลิ้วไหวโดยไร้ลม ร่างกายทั้งร่างราวกับหลอมรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินแห่งนี้อย่างสมบูรณ์ ไร้ซึ่งแรงกดดันเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย ทว่ากลับให้ความรู้สึกหนักแน่นดั่งขุนเขาและลึกล้ำดั่งห้วงน้ำที่ไม่อาจสั่นคลอนได้
ทั่วทุกสารทิศในหงฮวง บรรดาผู้ยิ่งใหญ่ที่ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ต่างพากันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ทว่าความหวาดผวาและความหวาดระแวงในใจ กลับมีแต่จะเพิ่มพูนขึ้นโดยไม่ลดลงเลย