กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 - เจ้าแห่งพิภพ อานุภาพแห่งบรรพชนอู
"เหนียงเหนียงโปรดยั้งมือไว้ไมตรีด้วย"
"ขอเหนียงเหนียงโปรดเมตตาด้วยเถิด"
เมื่อเห็นฉางเอ๋อล้มลงจมกองเลือด ไม่รู้เป็นหรือตาย มนุษย์ด้านล่างในที่สุดก็ตื่นจากความตกตะลึงและความหวาดกลัวต่อการสำแดงอิทธิฤทธิ์ของเซิ่งเหริน
พวกเขามองดูนวี่วาที่ยืนอยู่สูงส่งด้วยใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็ง แล้วมองดูโฮ่วอี้และฉางเอ๋อที่ลมหายใจรวยริน ความคับแค้นใจและความรู้สึกไร้หนทางอันยิ่งใหญ่พลันพุ่งขึ้นสู่หัวใจ