เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 505 สุภาพชนแท้นั่งแนบหญิงโดยไม่หวั่นไหว
อาจเพราะดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นของนางช่างเงียบสงัดเกินไป เมื่อจ้องมองอยู่ที่เดียวเป็นเวลานานก็มักก่อให้เกิดความรู้สึกกดดัน หรือบางทีอวี้เหมียนอาจคุ้นเคยกับนิสัยอสรพิษนี้มากเกินไป เพียงถูกจ้องมองก็สัมผัสได้โดยสัญชาตญาณถึง ‘ความคิดอันตราย’ ของนาง
จึงยกมือขึ้นปิดดวงตาทั้งสองข้างทันที เอ่ยขัดความคิดของนางพลางถามว่า “เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่”
นางสงสัยว่าในสมองของเซิงชิงกำลังก่อตัวความคิดอันตรายอยู่ แต่นางไม่มีหลักฐาน
เซิงชิงก็ไม่ปิดบัง เอ่ยตามจริง อยากจะเคาะกะโหลกของนางออกดูสักหน่อย ดูว่าทั้งวันในสมองของนางคิดอะไรอยู่
ทันใดนั้นก็ถูกอวี้เหมียนห้ามไว้ “หยุดความคิดอันตรายนี้เดี๋ยวนี้ เจ้าคนดี ในสมองข้าไม่มีอะไรน่าดูหรอก…” ล้วนเป็นน้ำหล่อเลี้ยงสมองกับสมองทั้งนั้น เหมือนกับคนอื่น ๆ
แต่ดูสมองของข้าไปทำไมกัน
หากว่า…ความเร็วสูงพอ หรือใช้วิชาลับแปลก ๆ อะไรสักอย่าง แล้วไม่เจ็บล่ะก็ เช่นนั้นนางก็ใช่ว่าจะรับไม่ได้ อวี้เหมียนปลอบใจตนเองเช่นนั้น
เซิงชิงเอียงศีรษะ ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงจับได้ถึงความหวาดกลัวบางอย่างในน้ำเสียงนี้ นางหัวเราะพลางถามว่า “เหมียนเอ๋อร์กำลังคิดอะไรอยู่อีกหรือ”
“ภรรยาพูดถึงการอ่านใจ เจ้าคิดไปถึงไหนแล้ว” คิ้วงามขมวดเป็นริ้วระลอก นางคงเป็นผู้ที่มักควักหัวใจควักตับ โหดเหี้ยมกระหายเลือดในใจของเหมียนเอ๋อร์กระมัง