เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 503 ภรรยา สุดที่รัก ที่รักตัวน้อย
หูของอวี้เหมียนตั้งชันทันที ในใจร่ำรำพึงว่ามิชอบแล้ว…
“โฉมงามของท่านฮูหยิน วาดได้ยากแม้แต่สองสามส่วนในสิบ นี่เป็นเพียงอากัปกิริยาส่วนน้อยเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น…” นางเอ่ยปลอบด้วยวาจา พลางในมือชูภาพวาดแผ่นแรกที่เพิ่งวาดเสร็จขึ้นมาทันที ยื่นส่งไปให้เซิงชิง
“ในใจข้า แท้จริงแล้วยามปกติเจ้าเป็นเช่นนี้มากกว่า…” บนผิวกระดาษปรากฏหญิงงามพลิกโลกผู้สงบนิ่งเย็นชา ราวกับม่านหมอกบางเบา ผุดขึ้นมาบนนั้น ดุจนางฟ้าในภาพวาด
เซิงชิงชี้นิ้วเบา ๆ ใช้พลังวิญญาณควบคุมภาพทั้งสองให้ตั้งขึ้นพร้อมกัน สายตามองไล่ไปมาระหว่างภาพทั้งสองอย่างเปรียบเทียบ
ภาพที่สองที่ยื่นมาให้ เป็นตัวนางเองที่แม้แต่นางก็ไม่แน่ใจว่ากล้ารับว่าเป็นตน เจ้าขี้ขลาดน้อยผู้นี้บัดนี้ช่างเจรจาโอ้อวดได้อย่างคล่องแคล่วเหลือเกิน ไม่รู้ไปเรียนมาจากที่ใด
หากอวี้เหมียนล่วงรู้ความคิดในใจนาง ก็คงต้องร้องตะโกนว่าถูกใส่ร้ายเป็นแน่ ชัด ๆ ว่าเจ้าเองที่เป็นผู้ทำให้เสียคน ยังไม่ยอมรับอีก
“วาดได้ไม่เลว เช่นนั้นก็จงวาดตามแบบนี้ต่อไปอีกหลายแผ่น…” สีหน้าของเซิงชิงเปี่ยมความยินดีเป็นพิเศษ ตั้งใจกลั่นแกล้งเสี่ยวเหมียนเอ๋อร์ให้สร้างสิ่งที่ไม่มีขึ้นมา วาดปราณเซียนอันสงบนิ่งที่ไม่มีอยู่จริงของนางออกมา
อวี้เหมียน:? เจ้าไม่รู้จริง ๆ หรือว่าตัวเองเป็นเช่นไร…
นี่คือการกลั่นแกล้งพั่งหู่ของนางชัด ๆ