กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ปิ่นปักผม!
เมื่อได้ยินคำตอบของนาง อวี้เหมียนฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย สายลมพัดพาน้ำตาหยดหนึ่งที่กลิ้งอยู่ให้กระจัดกระจายหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ลมหายใจของนางพลันหนักอึ้งขึ้นมา ทรวงอกสูดลมหายใจลึก ๆ อย่างต่อเนื่องเพื่อข่มอารมณ์ไว้ ทว่าความน้อยใจที่ไร้เหตุซึ่งไม่ควรจะมาหา กลับถาโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นภูเขาถล่มลงมา
นางสูดจมูกครั้งหนึ่ง รู้สึกว่าตนเองช่างอ่อนไหวเสียจริง
“เป็นอะไรไปหรือ”
เซิงชิงใช้สองมือหมุนนางให้หันมา มองนางหลั่งน้ำตาออกมาดุจดั่งอยู่บนเตียง นางชอบมองท่าทีที่ถูกกลั่นแกล้งจนน้ำตาไหลพรากดั่งพิรุณโปรยบุปผาสาลี่
เพียงแต่ในยามที่ไม่ควรหลั่ง น้ำตาที่กลิ้งร่วงกลับทำให้อึดอัดแน่นในทรวงเสมอ