กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ปิ่นอสรพิษ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากที่ยังคงเจือรอยยิ้มอดทนของเซิงชิงก็เย็นชาลง เกิดความหงุดหงิดไร้นามสายหนึ่งผุดขึ้นในใจ ดวงตาลึกที่ดำสนิทอยู่แล้วจับจ้องไปยังอวี้เหมียนราวกับนักล่า
นางแบมือออกตรงหน้าอวี้เหมียนอย่างเงียบ ๆ นิ้วทั้งห้าเรียวยาวขาวผ่องดุจกระเบื้องเคลือบ เกือบไม่เห็นสีเลือด
เห็นมือที่นางยื่นออกมาอย่างกะทันหัน อวี้เหมียนก็ไม่เข้าใจสักเท่าไร
จากนั้นจึงเห็นแกนในไม่กี่ลูกบนโต๊ะ รีบเก็บขึ้นมาวางลงกลางฝ่ามือ เกิดเสียงกระทบกันเบา ๆ
เซิงชิงมองลูกแก้วพลังนั้นอย่างขุ่นเคืองไม่สบอารมณ์ กำนิ้วทั้งห้าเข้าอย่างแรง แกนในสามลูกแตกสลายเป็นปราณวิญญาณ ฟุ้งกระจายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว