กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 อาจารย์ศิษย์ชั่วนิรันดร์
“ศิษย์น้องไม่จำต้องละอายใจ ภารกิจที่เมืองหวยเฉิงเมื่อสองวันก่อน พวกข้าก็มิได้ออกแรงอันใดเลย เป็นศิษย์น้องที่จัดการแต่ผู้เดียว”
“บัดนี้ร่างกายเจ็บไข้ เช่นนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เจ้าไปกับพวกเราอีก” หลินเสี่ยวเหอเอียงศีรษะเล็กน้อยเผยรอยยิ้มหวานสดชื่นออกมา มองอย่างไรก็ไม่ออกเค้าคนบ้าล่ำสันอย่างยามต่อสู้เลยแม้แต่น้อย
อวี้เหมียนใช้มือข้างเดียวปิดหน้า ผ่านไปสองสามวินาทีจนใจเย็นลง สีหน้าจึงค่อยผ่อนลงบ้าง “ข้าพักดีแล้ว ยังเหลืออีกแห่งที่ยังมิได้สืบสำรวจใช่หรือไม่”
“ข้าจะไปกับพวกเจ้า”
แต่ไหนแต่ไรก็เป็นภารกิจของทั้งทีม ตนจะ “เจ็บไข้” ไม่ไปคนเดียวได้อย่างไร