ตอนที่ 36 สนทนายามราตรีอันอบอุ่น

ตอนที่ 36 สนทนายามราตรีอันอบอุ่น

ยามพลบค่ำมืดสลัว แสงเทียนดุจดวงดาวลอดผ่านผลึกบางเบา อาบทั้งโถงให้สว่างไสว

ตะเกียงดอกอวี้หลานที่แกะสลักจากหยกโปร่งแสงดวงหนึ่งถูกหัตถ์โลหิตวางลงบนโต๊ะ ความสว่างของมันเหนือกว่าแสงเทียนไกลนัก รอบด้านจึงสว่างโล่งขึ้นในทันใด

“ภายหน้าทบทวนบทเรียน ใช้มันเถิด” เซิงชิงใช้นิ้วสองนิ้วบีบเบา ๆ ดับเปลวเทียนข้างกาย ควันขาวลอยขึ้นในพริบตา ปลายนิ้วของนางเปื้อนเถ้าดำบ้างเล็กน้อย จากนั้นจึงเอาสองคราบเถ้าดำนั้นมาเขียนเล่นบนใบหน้าของอวี้เหมียนเป็นหนวดน้อยสองขีด

“ขอบ…อาจารย์” อวี้เหมียนจากที่เงยหน้าขึ้น เปลี่ยนเป็นหมุนตัวหันหลังให้โต๊ะ หันหน้าเข้าหาผู้นี้