ตอนที่ 35 การดูแลเป็นพิเศษ

ตอนที่ 35 การดูแลเป็นพิเศษ

พออาจารย์จากไป เหมียวจวิ้นก็ถอนหายใจยาวเฮือกใหญ่ทันที ยังไม่ทันได้โลดแล่น ก็เห็นผู้อาวุโสหลิงฝูยังคงยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกล่องหยกในอ้อมแขน เรือนกายของนางสงบตรงดั่งสนและไผ่ สายคาดผมสีน้ำเงินพลิ้วเบาในสายลม วารีเนตรทอดมองไปทางที่ลู่เจินเหรินจากไป

เขาสะอึกอัก ฉับพลันก็เก็บอาการลงบ้าง

หลิงฝูหันกลับมา วารีเนตรแรกทอดลงบนร่างเหมียวจวิ้น ปลายนิ้วเคาะกล่องหยกเบา ๆ แววตาฉายความนัยลึกซึ้ง สมควรใส่ใจเขาสักหน่อยเป็นไร

แล้วจึงทอดไปยังอวี้เหมียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ดวงตากลมยาวจงใจหลบวารีเนตรของนาง ศิษย์เพียงคนเดียวของอาจารย์อาไหวฉือ ยิ่งจำต้องกระตุ้นเตือน