ตอนที่ 28 ท่องพระราชวัง

ตอนที่ 28 ท่องพระราชวัง

เมื่อเลือกแบบและลวดลายผ้าเสร็จแล้ว เซิงชิงกำลังจะพาสองคนจากไป แต่ช่างเย็บปักลิ้นยาวนางนั้นกลับเอากะโหลกกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง ราวกับตีกลองร้องทุกข์ ริมฝีปากพึมพำไม่หยุดว่า “หมิงเอ๋อร์…หมิงเอ๋อร์…สบายดีหรือไม่”

ในดวงตาล้วนเต็มไปด้วยการอ้อนวอน ยิ่งมีแต่ความอ่อนโยนที่ไม่ละลายหายไป ชั่วขณะนี้แม้นใบหน้าซีดเขียว ดวงตาสองข้างสีแดงฉาน ลิ้นยาวห้อยลงจรดพื้น ก็ยังปกปิดความอบอุ่นอ่อนโยนของนางไว้ไม่ได้

อวี้เหมียนถูกเสียงนี้ดึงดูด ถึงแม้ยังหวาดกลัว แต่ก็อดใจที่ช่างซุบซิบไว้ไม่ไหว โน้มลงกระซิบข้างหูเซิงชิงเบา ๆ ถามว่า “ท่านอาจารย์ นางกำลังเรียกใครหรือเจ้าคะ”