กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 9 ยอมจำนน หรือตายเสีย!
ดวงตาของกระเรียนขาวเปี่ยมด้วยปราณวิญญาณ โน้มหัวคารวะเซิงชิง ราวกับนักปราชญ์ผู้กว้างขวางแห่งกลางขุนเขา ท่วงท่าเบาหวิวเปี่ยมด้วยปราณเซียนเต็มที่
ทว่าสายตานั้นมิได้เหลียวแลอวี้เหมียนแม้แต่น้อย
ริมกาย เซิงชิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอันหาได้ยาก “เหมียนเอ๋อร์ ภายหน้าสูเจ้าก็จงขี่มันไปขุนเขาถามเซียนเถิด”
อวี้เหมียนเบิกตากว้าง อ๊ะ? ข้าหรือ
นางเห็นได้ชัด กระเรียนเซียนตนนี้ดูแคลนตนเสียจริง แม้แต่จะทอดสายตามาที่นางสักนิดก็ยังไม่มี ช่างหยิ่งทะนงยิ่งนัก
หากขึ้นไปเกาะหลังมันเกรงว่าจะถูกสะบัดตกจากที่สูงพันจั้ง ร่วงลงจนกระดูกไม่เหลือ