ตอนที่ 8 นกกระเรียนเซียนสองเมตรกว่า

ตอนที่ 8 นกกระเรียนเซียนสองเมตรกว่า

รุ่งอรุณาแตกฟ้า จันทราลับหล้า ฟ้าสว่างไสว

อวี้เหมียนมิได้หลับสนิทเช่นนี้มานานนัก หลับลึกเสียจนราวกับร่างถูกโคลนตมพันธนาการ รัดรึงเสียราวกับหวนคืนสู่วาระแรกเกิดในครรภ์มารดา

นางรู้สึกไม่ได้ถึงมือขวาของตน พลันเบิกตากว้าง

หู…ข้างหูมีอะไรขนฟู ๆ กันเล่า!?

นางค่อย ๆ หันศีรษะไป เห็นใบหน้าอันเย็นชาเลิศล้ำของผู้หนึ่ง เจ้าของใบหน้านั้นนอนตะแคงแทบจะแนบชิดกับร่างของนางไปครึ่งค่อน

ไม่แปลกใจเลย…เมื่อคืนนางจึงรู้สึกหนาวเหน็บนัก…

ไม่แปลกใจเลย…ในฝันนางจึงราวกับจมดิ่งสู่ห้วงหนองเลน ดิ้นรนทั้งคืน

ศิษย์อาจารย์ไร้ธรรมเนียมผู้นี้!

อสรพิษคลั่งผู้แปรปรวนไม่แน่ไม่นอน นางคิดจะทำสิ่งใดกันแน่