กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 7 เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าคาถาชำระกายหรือ
“อาจารย์… อาจารย์เจ้าคะ ศิษย์กลับได้แล้วหรือยังเจ้าคะ” อวี้เหมียนกะพริบขนตางามระริก ทั้งสองมือเกาะอยู่บนบ่าของเซิงชิง ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
นางไม่อาจสะบัดหลุดจากมือของเซิงชิงได้ ยิ่งหยั่งไม่ถึงจิตใจของอสรพิษประหลาดผู้นี้
นี่คงไม่ใช่เจ้างูที่หลงใหลในหญิงงามกระมังนะ!?
นางอยู่ในน้ำเย็นเฉียบ หัวใจเต้นระรัวราวกับความหวาดกลัวแห่งเกมมรณะที่ห้อมล้อมเส้นประสาทไว้
ริมใบหูได้ยินเสียงหัวเราะเย้ายวนของเซิงชิง เจือทั้งความอาลัยเจือทั้งความถอนใจ “เหมียนเอ๋อร์เรือนกายเช่นนี้ไร้เนื้อหนังสักสองตำลึง หากใช้เป็นอาหารก็ยังไม่พอติดฟัน ควรเลี้ยงให้อ้วนกว่านี้เสียก่อนจึงจะดี”
อวี้เหมียนพลันสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ
นางพูดว่าอะไรนะ?