เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 รุ่งเรืองถึงขีดสุด
ฤดูร้อนปีนี้มาถึงเร็ว และมาถึงอย่างรุนแรง
พอพ้นเทศกาลตวนอู่ไป อากาศก็ร้อนจนแทบพูดไม่ถูก ตะวันราวกับลูกไฟลูกใหญ่ แขวนสว่างจ้าอยู่บนฟ้า แผดเผาผิวดินจนร้อนระอุ เหยียบลงไปยังรู้สึกแสบฝ่าเท้า จักจั่นบนต้นไม้ร้องตั้งแต่เช้าถึงเย็น เสียงซีด ๆ หนวกหูจนคนรำคาญ แม้แต่สุนัขก็ขี้เกียจขยับตัว นอนแผ่อยู่ใต้ร่มไม้ แลบลิ้น หอบแฮ่ก ๆ
แต่ไม่ว่าจะร้อนเพียงใด ก็ขวางความกระตือรือร้นในใจชาวนาไว้ไม่ได้ ต่างกักน้ำและรดน้ำไร่กันขวักไขว่
ที่ดินไม่กี่หมู่ของตระกูลติงในหมู่บ้านหางวัว ปีนี้ผลเก็บเกี่ยวดี ข้าวสาลีเหลืองอร่าม รวงข้าวหนักอึ้งจนก้มตัว พอลมพัดมาก็ส่งเสียงกรรชึก ๆ ราวกับคลื่นทะเลสีทอง หม่านชางพาลูกจ้างรายวันหลายคน ตรากตรำอยู่กลางแดดในนาเป็นเวลาสองสามวัน ในที่สุดก็เกี่ยวข้าวสาลีจนหมด มัดข้าวสาลีที่ผูกไว้ตั้งเรียงรายอยู่หน้าประตู รอขนกลับไปยังลานนวด
พอนวดเสร็จ ตากแห้งฝัดสะอาด แล้วชั่งดู——ไม่ว่าดีหรือเลว ที่ดินสิบหมู่ เก็บข้าวสาลีได้ 30 กว่าตั้น ในหมู่บ้านหางวัว นับเป็นผลเก็บเกี่ยวที่ดีที่สุดแล้ว
ติงตงจิ่วเก็บไว้พอส่งภาษีหลวง แล้วยังเหลือข้าวกินของทั้งครอบครัวไว้จนพอ ส่วนที่เหลือก็ใส่กระสอบป่าน เอาขึ้นบ่าเข้าห้องกั้นเล็กในโถงกลางเรือนทีละกระสอบ ห้องฝั่งตะวันตกเดิมก็ไม่ใหญ่ ส่วยใหญ่ใช้เป็นโรงโม่ ตอนนี้ไม่มีคนอยู่ ก็กองเสบียงไว้สิบกว่ากระสอบ ติงฉวนเกินยืนอยู่ที่ประตู มองกระสอบป่านที่พอง ๆ เหล่านั้น ริ้วรอยบนหน้าก็คลี่ออก ราวกับดอกเบญจมาศที่ตากแห้ง