เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 เรื่องมงคลต่อเนื่อง
วันคืนเป็นดั่งน้ำในแม่น้ำ ไม่มีต้นไม่มีปลาย ไม่มีเสียงใด ๆ เรื่อยไหลไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบ
งานเลี้ยงครบเดือนของเสี่ยวติงลี่ ติงตงจิ่วบอกว่าจะจัด ก็จัดขึ้นจริง ๆ
วันที่ครบเดือนนั้น ฟ้าเพิ่งสว่างติงตงจิ่วก็ลุกขึ้นแล้ว เขาเดินวนรอบลานบ้านหนึ่งรอบก่อน เงยดูท้องฟ้า ไร้เมฆสักผืน เป็นวันฟ้าใสดีแท้ เรือนฝั่งตะวันตกหม่านชางบดถั่วใกล้จะเสร็จแล้ว
หูซื่อออกมาจากห้องครัว ยื่นน้ำเต้าหู้ร้อน ๆ ให้ติงตงจิ่วหนึ่งชาม “รีบดื่มตอนยังร้อน ๆ เถิด บำรุงร่างกายดีนัก!”
หูซื่อไปเรือนข้างฝั่งตะวันออกดูหลานสาว
หวังอีเหมยลงจากเตียงเดินได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว นางสวมเสื้อผ้าฝ้ายสีครามตัวหนึ่งที่ซักจนสะอาด ผมหวีเรียบกริบ ม้วนเป็นมวยไว้ท้ายทอย ปักปิ่นเงิน นางอุ้มเสี่ยวติงลี่นั่งอยู่ที่ขอบเตียงเตา แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา กระทบร่างแม่ลูกคู่นั้น อบอุ่นสบาย
เสี่ยวติงลี่ครบเดือนแล้ว เทียบกับเดือนก่อนราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ตอนแรกเกิดตัวเหี่ยวย่นเหมือนลูกลิงน้อย บัดนี้คลี่คลายออก ผิวขาวนวลเนียน คิ้วตาก็ชัดเจน ดวงตาโตคู่หนึ่งดำดั่งองุ่นดำ พบใครก็ยิ้ม พอยิ้มก็เผยเหงือกสีชมพูอ่อน ทำให้ใจคนละลายได้ทั้งดวง
“เด็กคนนี้ ยิ่งโตยิ่งน่ารัก” หูซื่อเข้ามาชิด ยื่นนิ้วชี้ให้เสี่ยวติงลี่จับไว้ ตัวเล็ก ๆ มีแรงไม่น้อย กำไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย
“เหมือนพ่อของนาง” หวังอีเหมยพูดพลางยิ้ม