เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 ก่อสร้างขนานใหญ่
รุ่งขึ้น ดาวรุ่งบนฟ้ายังไม่ลับ หินโม่ที่ห้องฝั่งตะวันตกของบ้านหม่านชางก็หมุนครืดคราดกันมาแต่เช้ามืดแล้ว
ติงตงจิ่วก็ลุกขึ้นจากเตียงเตา แต่งตัวในความมืด หวังอีเหมยพลิกตัวในความฝัน ถามขึ้นมาอู้อี้ “เร็วเช่นนี้?”
“ลุกขึ้นเดินยืดเส้นยืดสายหน่อย” ติงตงจิ่วลดเสียงพูด “เจ้าหลับต่ออีกหน่อยเถิด”
หวังอีเหมยขานรับ “อืม” พลิกตัวอีกครั้ง หลับต่อไปอีกครู่หนึ่ง ถึงอย่างไรก็เป็นหญิงท้องโตแล้ว
ติงตงจิ่วออกจากห้องอย่างเบามือ ล้างหน้าอยู่ในครัว ยามเช้าวันเดือนอ้ายยังหนาวอยู่บ้าง น้ำบ่อเย็นจนเขาสะดุ้งตัว แต่ก็ทำให้ตื่นเต็มตา เขาเดินวนอยู่ในลานบ้านและนอกบ้านชั่วครู่ รำไท่เก๊กที่เรียนมาแต่ชาติก่อนชุดหนึ่ง ลืมท่าไปไม่น้อย
เขากลับเข้าห้อง ควักเงินยี่สิบตำลึงเงินออกมาจากไหดินเผาใบหนึ่ง — นี่คือเงินที่เขากันไว้ใช้ในบ้าน การสร้างศาลบรรพชนเป็นเรื่องใหญ่ รอช้าไม่ได้
เขาห่อเงินด้วยผ้าสะอาดผืนหนึ่ง ยัดใส่ในอกเสื้อ แล้วหยิบขนมน้ำตาลทอดเมื่อวานอีกไม่กี่ชิ้น ห่อด้วยกระดาษน้ำมัน เตรียมเอาไปให้หลานตัวเล็กของบ้านปู่หกได้ชิม
พอออกจากบ้าน ถนนในหมู่บ้านยังเปียกชื้น น้ำค้างกลางคืนชโลมไว้ นกกระจอกไม่กี่ตัวกระโดดไปมาในกอหญ้าแห้งข้างทาง ร้องเจี๊ยบ ๆ อยู่ ไกลออกไปมีเสียงไก่ขันดังขึ้นสองสามครั้ง ขันกันไปขันกันมา ราวกับขานรับกัน