เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 ซ่อมศาลบรรพชน
วันที่สิบห้าเดือนอ้าย ติงตงจิ่วไม่ได้ไปไหนเลย อยู่บ้านอย่างสงบสุขเพื่อฉลองเทศกาล
หมู่บ้านหางวัวมีธรรมเนียมเก่าแก่ข้อหนึ่งว่า “สิบห้าแบน สิบหกกลม” วันที่สิบห้าเดือนอ้ายต้องกินเกี๊ยว เพราะเกี๊ยวมีรูปแบน พอถึงวันขึ้นสิบหกเดือนอ้ายจึงกินหยวนเซียว หรือที่เรียกกันว่าลูกกลมลอยน้ำ คำพูดนี้ติงตงจิ่วไม่เคยได้ยินมาก่อน หูซื่อเป็นคนบอกเขา หูซื่อกล่าวว่านี่เป็นกฎที่สืบทอดมาจากคนรุ่นเก่า รูปแบนหมายถึงความมั่นคง รูปกลมหมายถึงความพร้อมหน้าพร้อมตา ก่อนอื่นให้ปีนั้นมั่นคงเสียก่อน แล้วจึงให้ทั้งครอบครัวพร้อมหน้ากัน ทีละก้าวห้ามสับสน
ติงตงจิ่วฟังแล้วรู้สึกน่าสนใจดี จึงทำตามนั้น
เช้าวันขึ้นสิบห้าแต่เช้ามืด หวังอีเหมยก็ลุกขึ้นนวดแป้งกับสับไส้ ไส้เกี๊ยวเป็นหมูผักกาดขาว หมูเป็นหมูปีใหม่ที่บ้านฆ่าเอง มันกับเนื้อปนกัน สับละเอียด ผักกาดขาวเป็นของที่เก็บในหลุมตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง ชุ่มน้ำ สับแล้วบีบน้ำออก คลุกกับเนื้อ เติมต้นหอมขิงสับ ซีอิ๊ว น้ำมันงา คนไปทางเดียวจนเหนียวขึ้นตัว ได้กลิ่นก็หอม ติงตงจิ่วช่วยอยู่ข้าง ๆ รีดแป้งเป็นแผ่น ท่ารีดแป้งของเขายังไม่ชำนาญนัก แผ่นที่รีดออกมาบ้างหนาบ้างบาง รูปร่างก็ยังไม่กลมพอ ถูกหวังอีเหมยตำหนิหลายหน — “ดูสิ เจ้ารีดอะไรของเจ้า? สี่เหลี่ยมหรือ? เจ้าเคยเห็นแผ่นเกี๊ยวสี่เหลี่ยมหรือ?” ติงตงจิ่วก็ไม่โกรธ ยิ้มแหะ ๆ รีดต่อจนเหงื่อไหลเต็มหัว