เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 กลับหมู่บ้าน
วันคืนของเจียเหยียนในจวนตระกูลอู๋ผ่านไปอย่างสงบและเป็นระเบียบ ฮูหยินผู้เฒ่าชอบความเงียบ เจียเหยียนเองก็พูดไม่ได้ คนแก่กับคนเด็กอยู่ด้วยกัน บ่อยครั้งเวลาครึ่งวันก็ผ่านไปในความเงียบ แต่ทั้งสองก็ไม่รู้สึกอึดอัดเลย ยามที่ฮูหยินผู้เฒ่าสวดมนต์บูชาพระ เจียเหยียนก็คุกเข่าอยู่บนเบาะรองนั่งข้าง ๆ คัดถั่วบูชาพระอย่างเงียบ ๆ ยามที่ฮูหยินผู้เฒ่าพักกลางวัน เจียเหยียนก็ยกม้านั่งเล็กออกไปนั่งที่ระเบียง ผึ่งแดดกรอด้าย พอฮูหยินผู้เฒ่าเอี้ยวหน้ามา เจียเหยียนก็หยิบของเล่นมือถือรูปลูกท้อสิริมงคลที่ใช้ได้ผลชิ้นนั้นมาส่งให้ บางครั้งฮูหยินผู้เฒ่ามองนาง ในใจก็คิดว่า เด็กคนนี้ราวกับเกิดมาเพื่ออยู่ข้างกายนางก็กระนั้น
แต่ทั้งหมดนั้นก็เป็นเรื่องภายในจวนตระกูลอู๋ ทางฝั่งร้านติงจี้ วันคืนก็ยังต้องดำเนินไปตามเดิม
พอเข้าเดือนสิบสอง กิจการในร้านก็ยุ่งกว่าปกติหลายเท่า เต้าหู้ เต้าหู้แห้ง เนื้อเจ ของสามอย่างนี้ปกติก็เป็นของที่ใคร ๆ ก็แย่งกันซื้อ พอถึงเดือนสิบสองยิ่งของขาดตลาด ทางเถ้าแก่กัวเร่งมาหลายรอบ บอกว่าวัดอวิ๋นเหยียนต้องเตรียมของสำหรับขึ้นปีใหม่ วัตถุดิบทำอาหารเจความต้องการมากขึ้นกว่าปกติไม่น้อย สั่งให้ติงตงจิ่วส่งของชุดสุดท้ายมาให้ไวเป็นอันขาด